Sean Bergin op Midnight Express

 

Afwisselend, boeiend en vermakelijk

door Illand Pietersma  

 

 

Gebeurtenis: jazzconcert door Sean Bergin's SONGMOB. Gezien: 31/3/05 Grand Theatre, Groningen. Publiek: 1oo.

 

axofonist Sean Bergin is

een graag geziene gast in Groningen. Eergiste­ren presenteerde hij er zijn nieuwste project, SONGMOB. De kenmerkende mix van pakkende Afrikaanse muziek en vrije improvisaties bleef daarbij het uitgangspunt. Maar zijn band was nu aange­vuld met drie bijzondere vo­calisten: Mola Sylla uit Sene­gal en de Britten Phil Minton en Maggie Nichols.

Het was een concert in golf­bewegingen. Een eenvoudig Afrikaans deuntje kon uit­waaieren in heftig instru­mentaal wapengekletter. Er

 

was ruimte voor korte, spon­tane improvisaties in kleinere bezettingen en de mas­sale, meeslepende suite When We Are Lost. Onderwijl -kwam er met de door de Australi­sche trompettiste Felicity Provan gezongen ballad Step Over You een prachtig pareltje bovendrijven. Het was afwis­selend, boeiend en tegelijk vermakelijk.

Op een enkele hartver­scheurende solo van Bergin en Provan na hielden de top­musici zich gedeisd ten fa­veure van de drie vocalisten, vooraan. Nichols en Minton voelden elkaar het best aan. Ze zongen erotische en fulmi­nerende duetten in kreu­nende en gillende onzintaal of bedachten een bizarre vari­atie op My Funny Valentine.

  Nichols stortte zich in Big Fish vol humor en overgave op

 

een smakelijk Nederlandsta­lig recept ('oh-lala-lekker!'). En wanneer ze even niet hoefde te zingen, ging ze wel tapdansen of twisten. Wat een enthousiasme. Minton ontpopte zich als een swin­gende voorganger met vurige soul- en gospelzang.

Sylla werd zichtbaar wat be­deesd van deze twee stem­men. Even hervond hij zich toen hij met zijn indringende stem trage en ontroerende lij­nen liet contrasteren met de snelle en nerveuze begelei­ding van Ernst Glerum en Ber­gin. Later was hij de motor in een knap stukje human-beat­-box van de drie stemmen. En hij was de voorzanger van het slotnummer: een opwekkend Afrikaans lied, waardoor je met een glimlach de zaai ver­liet. Een passende afsluiting van Midnight Express.

 

 

 

< home >